sydney – great ocean road

20 04 2011

N halve dag later in sydney dan gepland haalde ik lucy op: kikkergroen, even wennen, maar binnen een dag had ze door comfort, gedrag en doordachtheid mn hart gestolen.

Eerst op bezoek bij warwick&rose: motorvrienden. Gezelligheid, wat bier en een heerlijke maaltijd: life is good. De volgende morgen een breakfast run: Warwick maakte de deur van de garage open en ik kon kiezen: een brandweerautorode spliksplinternieuwe Triumph tuxton stonde me aan te lachen. Maar zo zo nieuw dat ik me veiligerwijs aan n HD sportser wijdde. Pootjes beiderzijds aan de grond in een land waar ze continue niet rechts rijden leek me beter. Heerlijke tocht, bochtjes, bergen en dan tussendoor n big breakfast..

Later die dag tijd voor lucy&me om richting the northern beaches te rijden, Mike een paar dagen lastig te vallen, te kayaken, zn koelkast leeg te drinken, wat rond te brakken.. en vervolgens richting melbourne te rijden, the long way down. Nooit ergens langer dan een dag of drie vier logeren: “friends are like fish: they go off after a couple of days” ;).

De tocht richting Melbourne cq the great ocean road was chill, en ik ontdekte de voordelen van n campertje: je mikt m ergens neer, gooit een laken over de matras achterin, gordijntjes dicht, en je hebt een heerlijk slaapcoccon. De eerste nacht een wildkampeeractie pur sang: in t donker ergens op n verlaten parkeerplek neerzetten en de volgende morgen wakker worden naast een enorm stuwmeer..
De wegen richting zuid waren mooi, ik had een tipvanflip van Tom, een vriend van W&R gekregen, en reeds inderdaad over schitterende bochtjes, bochtjes en nog meer bochtjes. Hmm, twee wielen zijn vaak beter. En soms ook niet.

Om melb heen de great ocean road op. Erg beroemd, maar met de retroscoop overrated en te toeristisch. Drie bussen toeristen die op dezelfde plek een foto nemen. Dan zijn er zeker vergelijkbare plekken met minder klikkers. But hey, a bad day of travel always beats a good day at work.

Ik deed een stop bij Bells beach en snoof wat aan surfcultuur. Wetsuits, planken en grote golven. Heerlijk om even naar te kijken. Toen door richting west, me af en toe stevig ergerend aan de toeristische geriatrie en hun rij’snelheden’ : er staan overal borden dat je t snellere verkeer langs moet laten, er zijn speciaal hiervoor vluchthavens, en dan toch, eerlijk waar, 30 blijven rijden. Aarggg. Vaak zijn twee wielen beter ;).
Uitzichttechnisch een schitterende weg, absoluut, en onderweg tijd voor n goede brunch in zon met caffeine. Life is good.

Na de grote oceaan weg, wat fotos van een boel steen en zee weer landinwaarts: richting Barham, woonplaats van Jolmer , Christel en hun vijf kinderen. Daar heb je ruimte voor nodig. En die is er in Australie voldoende. Meer dan voldoende. Een Goed Weekend volgde: blauwpaarse schouder van t kleiduivenschieten, een lamme rug vaneen dag bootjevissen op de rivier, schele nek en onerwijderbare vlekken van quadrijden : Life is Good.

wordt vervolgd..

Location:Durlacher St,Geraldton,Australia

Advertisements




Couch

12 04 2011

N verwende vierjarige rent gillend langs me heen. Had ik net een rustige hoek van de wachtruimte bij gate 4 opgezocht, en me gehorizontaliseerd, vindt zn moeder het wel gemakkelijk als ie bij mij gaat lopen gillen, in plaats van haar aan haar maternale plichten te herinneren.
Ik geef hem een strenge blik en leg mn vinger op mn lippen. Ik kan de omroepster niet eens horen en die heeft belangrijke informatie voor me: we hebben al twee uur vertreging en volgens mij ga ik zo mn aansluting missen in Singapore. Ik loop naar de balie en vraag aan het vriendelijke singapore air meisje of ze mij alvast kan overboeken. Ze komt me even later mn nieuwe boardingpass brengen. Ik raak het highcarb diet aan de gate wel erg beu en gelukkig kunnen we een uur later alsnog vertrekken: ik kijk uit het raampje terwijl we taxien en vaart maken, en nu pas realiseer ik me goed waar ik ben: De gordel van Smaragd. Op t moment dat ik vertrek.

15 uur later land ik in Sydney..

(wordt vervolgd)

Location:Lake Park Rd,North Narrabeen,Australia





my next crib for the next week

10 04 2011

jucy lucy





Queue

5 04 2011

Langzaam sla ik de bladzijde in mn boek om. In de verte gerammel van duikflessen die de divemasters in en uit de boot laden. Heerlijk dat we dat niet zelf hoeven te doen. Mn bovenbenen intussen zo roodwit gekleurd als de indonesische vlag. Ik reik naar mn glas water en rol hierdoor bijna uit de hangmat. Duiken-eten-slapen-duiken-lezen-slapen-eten-slapen-duiken.. ik weet dat er meer moet zijn in t leven maar deze week even niet.

Die namiddag rol ik in t water met twee duitse dames en divemaster Steven, de laatste intussen gewend aan mijn unruly manier van duiken. Hij kijkt de germaansen dan ook niet begrijpend aan als die hem vragen wat ‘the queue’ is. De queue? Ja, in welke volgorde we ons achter elkaar door t water gaan begeven. Ik verslik me in mn verse stuk ananas, wtf? Gelukkig begrijpt S t helemaal: ohh let maar niet op Marjos, die redt zich wel. Alsof ik braaf in hun rij zou blijven onderwater, telkens fijn in hun vinnen of maaiende armpjes zwemmend. Not. ‘ja maar ordnung..’.
Eenmaal onder is t de divemaster zn schone taak zich om t drijf-cq zinkvermogen van hen te bekommeren. Btdt. Ik geniet van een heerlijk chillaxte walldive met meer variatie in soort en koraal dan waar ook ter wereld.. Life is Good.

Location:Jalan Pandu – Wori,Wori,Indonesia





my crib for the next week

3 04 2011

Living colours

diving the way i like it





Changi airport

2 04 2011

De eerste post is een wat brakke post: overstapje na 12 uur vliegen: veel films, wat eten, geen slaap want ik ga richting oost.. SA altijd weer n prettige ervaring. Volop vocht en entertainment. en nu Changi: overal gratis internet, dus overstaptijd een easy kill. Eerst wat ontbijten, mail checken, een gratis voetmassage . Uitgebreid gaan liggen durf ik niet: als nu mn ogen dicht gaan, kom ik vandaag niet meer in Manado en Bunaken.. buiten alles strak in t gelid en 29 graden. Die aan boord sokken die ik in mn rugzakje gestoken heb gaan niet meer nodig zijn, kzweer t je. Ik pluk wat melatonine uit de vliegvelddrogist voor straks en bericht jullie later meer..





Hello [lionel richie on] is it me…[/lionel exit]

26 03 2011

Welcome to Mjos in Oz.

In April 2011 i’ll be ‘on the road again’. Here you’ll be able to read about it. Woohoo.

But first a week to Indonesia/Sulawesi : Scuba