sydney – great ocean road

20 04 2011

N halve dag later in sydney dan gepland haalde ik lucy op: kikkergroen, even wennen, maar binnen een dag had ze door comfort, gedrag en doordachtheid mn hart gestolen.

Eerst op bezoek bij warwick&rose: motorvrienden. Gezelligheid, wat bier en een heerlijke maaltijd: life is good. De volgende morgen een breakfast run: Warwick maakte de deur van de garage open en ik kon kiezen: een brandweerautorode spliksplinternieuwe Triumph tuxton stonde me aan te lachen. Maar zo zo nieuw dat ik me veiligerwijs aan n HD sportser wijdde. Pootjes beiderzijds aan de grond in een land waar ze continue niet rechts rijden leek me beter. Heerlijke tocht, bochtjes, bergen en dan tussendoor n big breakfast..

Later die dag tijd voor lucy&me om richting the northern beaches te rijden, Mike een paar dagen lastig te vallen, te kayaken, zn koelkast leeg te drinken, wat rond te brakken.. en vervolgens richting melbourne te rijden, the long way down. Nooit ergens langer dan een dag of drie vier logeren: “friends are like fish: they go off after a couple of days” ;).

De tocht richting Melbourne cq the great ocean road was chill, en ik ontdekte de voordelen van n campertje: je mikt m ergens neer, gooit een laken over de matras achterin, gordijntjes dicht, en je hebt een heerlijk slaapcoccon. De eerste nacht een wildkampeeractie pur sang: in t donker ergens op n verlaten parkeerplek neerzetten en de volgende morgen wakker worden naast een enorm stuwmeer..
De wegen richting zuid waren mooi, ik had een tipvanflip van Tom, een vriend van W&R gekregen, en reeds inderdaad over schitterende bochtjes, bochtjes en nog meer bochtjes. Hmm, twee wielen zijn vaak beter. En soms ook niet.

Om melb heen de great ocean road op. Erg beroemd, maar met de retroscoop overrated en te toeristisch. Drie bussen toeristen die op dezelfde plek een foto nemen. Dan zijn er zeker vergelijkbare plekken met minder klikkers. But hey, a bad day of travel always beats a good day at work.

Ik deed een stop bij Bells beach en snoof wat aan surfcultuur. Wetsuits, planken en grote golven. Heerlijk om even naar te kijken. Toen door richting west, me af en toe stevig ergerend aan de toeristische geriatrie en hun rij’snelheden’ : er staan overal borden dat je t snellere verkeer langs moet laten, er zijn speciaal hiervoor vluchthavens, en dan toch, eerlijk waar, 30 blijven rijden. Aarggg. Vaak zijn twee wielen beter ;).
Uitzichttechnisch een schitterende weg, absoluut, en onderweg tijd voor n goede brunch in zon met caffeine. Life is good.

Na de grote oceaan weg, wat fotos van een boel steen en zee weer landinwaarts: richting Barham, woonplaats van Jolmer , Christel en hun vijf kinderen. Daar heb je ruimte voor nodig. En die is er in Australie voldoende. Meer dan voldoende. Een Goed Weekend volgde: blauwpaarse schouder van t kleiduivenschieten, een lamme rug vaneen dag bootjevissen op de rivier, schele nek en onerwijderbare vlekken van quadrijden : Life is Good.

wordt vervolgd..

Location:Durlacher St,Geraldton,Australia

Advertisements

Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: